Σύλλογος Φίλων Λογισμικού Ανοικτού Κώδικα

Αυτόματη προσάρτηση είναι η διαδικασία όπου η προσάρτηση (και αποπροσάρτηση) συγκεκριμένων συστημάτων αρχείων γίνεται αυτόματα από έναν δαίμονα. Αν το σύστημα αρχείων δεν είναι προσαρτημένο, και ένας χρήστης προσπαθήσει να το προσπελάσει, θα προσαρτηθεί αυτόματα. Αυτό είναι ιδιαίτερα χρήσιμο σε μεγάλα δικτυωμένα περιβάλλοντα και για αμοιβαία προσαρτημένα συστήματα αρχείων μεταξύ ενός αριθμού μηχανών (ειδικότερα για αυτές που δεν είναι συνεχώς συνδεδεμένες). Μπορεί να είναι επίσης πολύ χρήσιμο για αφαιρούμενες συσκευές, ή για μερικές άλλες χρήσεις, όπως η εύκολη μεταγωγή μεταξύ ενός προσαρτημένου forced-on ascii conversion συστήματος αρχείων dos και ενός προσαρτημένου forced-off ascii conversion dos συστήματος αρχείων.

Υπάρχουν δύο είδη αυτόματης προσάρτησης στο linux; Τα AMD και autofs. Ο AMD είναι ο δαίμονας αυτόματης προσάρτησης, και υποθετικά δουλεύει όπως ο SunOS AMD. Υλοποιείται στον χώρο του χρήστη, εννοώντας ότι δεν είναι μέρος του πυρήνα. Δεν είναι απαραίτητο για τον πυρήνα να αντιλαμβάνεται αυτόματη προσάρτηση εάν κάνετε NFS προσάρτηση στο τοπικό σύστημα, μέσω του AMD δαίμονα, ο οποίος δρομολογεί όλη την κίνηση του αυτόματα προσαρτούμενου συστήματος αρχείων μέσα από το NFS σύστημα. Το Autofs είναι ένα νεότερο σύστημα βοηθούμενο από τον πυρήνα, εννοώντας ότι ο κώδικας του συστήματος αρχείων του πυρήνα γνωρίζει που βρίσκονται τα αυτόματα προσαρτούμενα σημεία προσάρτησης, σε ένα κατά τα άλλα φυσιολογικό σύστημα αρχείων, και το πρόγραμμα automount τα παίρνει από εκεί. Μόνο το autofs θα περιγραφτεί σε αυτό το mini-howto.

Tags: automount  linux  amd  autofs  

Σχόλια

Προσθήκη νέου Αναζήτηση RSS